قیمتگذاری جدید ایرانخودرو مرزهای منطق اقتصادی را جابهجا کرد و رسیدن قیمت محصولی مانند «ریرا» به بیش از ۲ میلیارد تومان (معادل ۳۰ هزار دلار)، سؤالی بزرگ را پیش روی افکار عمومی قرار داده است و آن این است که در کجای جهان بابت پلتفرمهای قدیمی و کیفیت پایین، چنین مبالغ گزافی پرداخت میشود؟
به گزارش سرویس اقتصادی وارمگ، ایران خودرو امروز قیمت محصولات جدید خود را در سازمان بورس (کدال) منتشر کرد که البته این قیمت بهای کارخانه بوده و هزینههای دیگر مانند مالیات و بیمه و عوارض به آن افزوده میشود که تیر خلاصی به قدرت خرید مصرفکنندهای است که پیش از این هم زیر بار تورم کمر خم کرده بود.
وقتی نهادهای ناظر تماشاگر تاختوتاز ایرانخودرو است!
ایرانخودرو که در سال جاری چندین بار اقدام به افزایش قیمت کرده است؛ این درحالی است که در هیچ کجای دنیا، قیمت یک محصول صنعتی که روی پلتفرمهای ۲۰ سال پیش تولید میشود مانند خانواده ۲۰۷ در طول یک سال چندین بار جهش ۴۰ تا ۶۰ درصدی را تجربه نمیکند.
بنابراین این خودروساز هزینههای ناشی از سوءمدیریت، تورم ساختاری و زیان انباشته خود را به جای اصلاح فرآیندهای تولید، مستقیماً از جیب مشتری تأمین کرده و مشتری در واقع جریمه ناکارآمدی شرکتی را میدهد که در بازاری کاملاً انحصاری، هر قیمتی را که بخواهد دیکته میکند و دراین میان نهادهای ناظر به خواب عمیقی فرو رفته اند.
تارا و ۲۰۷ هم میلیاردی شدند!
زمانی که عرضه خودرو در بورس کالا یا سامانههای فروش محدود میشود، فاصله قیمت کارخانه و بازار آزاد به شدت زیاد شده و این شرکت با محدود کردن عرضه، بازار را تشنه نگه میدارد تا زمانی که مجوز گرانی جدید صادر شد، برای مثال قیمتهای نجومی جدید مانند تارا که یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان قیمت خورده است روشی است که نسبت به قیمت بازار آزاد همچنان «ارزان» به نظر برسد و این سیاست یک بازی روانی برای پذیرفتنی کردن گرانی نزد افکار عمومی است.
با نگاهی به ستون «بهای کارخانه قبلی» و «بهای کارخانه جدید»، شاهد جهشهای خیرهکنندهای هستیم برای مثال پژو ۲۰۷ اتوماتیک (کد ۶۰۶۲۰) از قیمت حدود ۸۵۶ میلیون تومان به یک میلیارد و ۳۸۹ میلیون تومان رسیده است یعنی افزایش حدود ۶۲ درصدی.
ریرا با عنوان محصول جدید از از ۱ میلیارد و ۲۹۹ میلیون تومان به ۲ میلیارد و ۲۳ میلیون تومان رسیده است که بیش از ۵۵ درصد افزایش دارد و یا تارا اتوماتیک V۴ قیمت از ۹۹۰ میلیون تومان به ۱ میلیارد و ۴۵۳ میلیون تومان جهش یافته است که این افزایشهای ۴۰ تا ۶۰ درصدی در قیمت «کارخانه»، عملاً خودرو را از یک کالای مصرفی برای طبقه متوسط به یک کالای کاملاً لوکس و دستنیافتنی تبدیل کرده است.
از سویی دیگر، در بالای جدول، ردیفی با عنوان «محصولات جدید» دیده میشود مانند تارا اتوماتیک EF۷P یا سورن پلاس با موتور TU۵P که خودروسازان معمولاً با اضافه کردن آپشنهای بسیار جزئی مانند سنسور نور یا تغییر اندک در تریم داخلی و تغییر کد کلاس، خودرو را به عنوان «محصول جدید» معرفی میکنند تا بتوانند قیمتگذاری بسیار بالاتری را نسبت به نسخه قبلی به تصویب برسانند؛ در حالی که پلتفرم و موتور اصلی خودرو تغییری نکرده است و مشتری ناچار میشود تا هزینه گزافی بابت «تکنولوژی قدیمی در بستهبندی جدید» بپردازد.
جریمه سنگین برای اعتماد به خودروساز
در این لیست، تقریباً تمامی محصولات به جز رانا پلاس و پژو ۲۰۷ تیپ ۳ وارد کانال یک میلیارد تومان و بالاتر در «درب کارخانه» شدهاند که البته این قیمتها بدون احتساب مالیات، شمارهگذاری، بیمه و هزینههای جانبی است و با اضافه شدن این مبالغ حدود ۱۳ تا ۱۵ درصد قیمت نهایی برای مصرفکننده و بازار آزاد به ارقامی میرسد که هیچ تناسبی با قدرت خرید و حقوقهای فعلی مردم ندارد.
بسیاری از مشتریان در طرحهای پیشفروش با مبالغی مشخص ثبتنام کرده بودند و حالا با این جهش ناگهانی قیمت برای مثال افزایش ۵۰۰ میلیون تومانی پژو ۲۰۷ اتوماتیک، بسیاری از ثبتنامکنندگان توان تأمین مابهالتفاوت را نخواهند داشت و نتیجه چیزی نیست جز اینکه ایرانخودرو عملاً با پول مردم کار کرده و در زمان تحویل، با قیمتگذاری جدید، بسیاری از آنها را از چرخه مالکیت خودرو حذف میکند.
«ریرا» همقیمت خودروهای روز جهان، با کیفیت وطنی!
وقتی قیمت خودرویی مثل «ریرا» در کارخانه به ۲ میلیارد تومان میرسد، با دلار آزاد امروز، این خودرو قیمتی بیش از ۳۰ هزار دلار دارد این درحالی است که در کدام بازار جهانی، مشتری بابت خودرویی با این مشخصات فنی و کیفی حاضر است ۳۰ هزار دلار بپردازد؟ بنابراین انحصار باعث شده این خودروساز بدون ترس از رقابت، قیمتهای خود را با معیارهای جهانی و حتی بالاتر تطبیق دهد، اما کیفیت و ایمنی را در سطح استانداردهای داخلی دهههای گذشته نگه دارد.
صدور مجوز برای خودروهای یک و نیم تا دو میلیارد تومانی که با تکنولوژیهای دهههای گذشته تولید میشوند، تیر خلاصی بود که با تأیید نهادهای نظارتی بر پیکر بیجان بازار خودرو فرود آمد البته شورای رقابت و سازمان حمایت که قرار بود سد راه زیادهخواهیهای انحصارگران باشند، اکنون به «ماشین امضای» افزایش قیمتها تبدیل شدهاند و این نهادها با پذیرفتن برچسب فریبندهی «محصول جدید» برای خودروهایی که تنها یک سنسور اضافه دارند، عملاً در بازی روانی خودروساز علیه مردم شریک شدهاند تا فقر حرکتی قشر متوسط جامعه، با امضای رسمی آنها قطعی شود.
به گزارش وارمگ ، لیست قیمتی جدید ایران خودرو، بیش از آنکه یک اطلاعیه صنعتی باشد، نشاندهنده شکست سیاستهای کنترل بازار خودرو و پیروزی نگاه درآمدزایی کوتاهمدت خودروساز بر حقوق مصرفکننده است؛ به طوری که مشتری در این ساختار، نه یک «مشتری» با حق وارمگ بلکه «تأمینکننده نقدینگی» برای شرکتی است که هیچ انگیزهای برای کاهش هزینههای خود ندارد و حالا سؤال مردم از دستگاههای نظارتی و قوه مجریه ساده است و آن این است که چطور ممکن است در بازاری که ادعای رقابتی شدن آن گوش فلک را کر کرده، یک شرکت به تنهایی قیمت محصولاتش را در یک سال چندین بار جهش دهد و هیچ نهادی نپرسد که بابت کدام تکنولوژی و کدام کیفیت؟ همچنین وزارت صمت که با وعده ثبات قیمتها صندلی قدرت را اشغال کرده است باید پاسخ دهد که آیا نقش او تنها «ابلاغکننده گرانیهای ایرانخودرو» است یا قرار است یک بار برای همیشه جلوی این گروگانگیری معیشتی بایستد؟
