بازدید:۳
صد آنلاین | او گفت اگر این مداخله احتمالی جریان نفت از ایران را متوقف کند، این امر باعث اختلال در بخش پالایش چین خواهد شد، زیرا “حجم نفتی که از ایران به چین می رود بسیار بسیار بیشتر از ونزوئلا است.”
به گزارش صد آنلاین ، اقدام دونالد ترامپ در ونزوئلا تهدیدی برای تامین نفت چین است و تولیدکنندگان چینی نگرانند که مداخله مشابه آمریکا در ایران، دسترسی این کشور به منابع نفت خام را مختل کند.
روزنامه “فایننشال تایمز” در گزارشی با اشاره به این موضوع نوشت:
مداخله دونالد ترامپ در ونزوئلا، لرزه بر اندام خریداران نفت در چین انداخته است، نه تنها به دلیل وابستگی آنها به نفت خام ونزوئلا، بلکه به این دلیل که توانایی واشنگتن در دخالت احتمالی در دیگر کشورهای نفتی بزرگتر مانند ایران را برجسته کرده است.
چین یکی از بزرگترین واردکنندگان نفت خام در جهان است و حدود 20 درصد از خریدهای آن از تامینکنندگانی است که تحت تحریمهای آمریکا و غرب قرار دارند.( به استثنای روسیه) اگر آمریکا پس از حمله به ونزوئلا، علیه ایران اقدام کند، عرضه نفت ارزان چین تحت تحریمها را بیشتر کاهش میدهد و به طور بالقوه به اقتصاد آن ضربه میزند و به واشنگتن نقطه اهرمی در برابر پکن میدهد.
“مویو شو”، تحلیلگر ارشد تحقیقات نفتی در شرکت “کپلر” در این باره گفت: پالایشگاههای چینی “به طور کلی انتظار دارند اتفاقی در خاورمیانه رخ دهد” و افزود که این امر آنها را مجبور میکند منابع تامین جایگزین با هزینه بالاتر را در نظر بگیرند.
او گفت اگر این مداخله احتمالی جریان نفت از ایران را متوقف کند، این امر باعث اختلال در بخش پالایش چین خواهد شد، زیرا “حجم نفتی که از ایران به چین می رود بسیار بسیار بیشتر از ونزوئلا است.”
در حالی که تقاضای چین برای نفت با گذار به خودروهای برقی و در بحبوحه رکود چند ساله در بخش املاک، در حال کاهش است، اما همچنان دومین مصرفکننده بزرگ نفت خام جهان است.
پکن به مداخله ایالات متحده واکنش نشان داده و واشنگتن را به “قلدری” علیه کاراکاس متهم کرده و گفته است که دست گذاشتن آمریکا روی نفت ونزوئلا “نقض حاکمیت ونزوئلا و آسیب رساندن به حقوق مردم این کشور است.”
اختلال در خرید نفت تحریمی
طبق دادههای گمرک چین، روسیه بزرگترین تامینکننده نفت خام چین است که 20 درصد از واردات نفت چین از آنجا می آید و پس از آن عربستان سعودی با 14 درصد و مالزی با 13 درصد قرار دارند که تحلیلگران معتقدند نفت تحریمشده ایران و ونزوئلا از طریق مالزی به چین می رود.
چین همچنین از سال 2020، زمانی که ایالات متحده تحریمها علیه ونزوئلا را تشدید کرد، بزرگترین خریدار نفت ونزوئلا بوده است. طبق دادههای کپلر، صادرات نفت خام ونزوئلا به چین در سال 2025 به طور متوسط حدود 395 هزار بشکه در روز بوده است که تقریبا 4 درصد از واردات نفت خام دریایی چین را تشکیل میدهد.
کارشناسان میگویند بخش عمدهای از عرضه نفت تحریمی در آب های نزدیک مالزی “ترانشیپ” میشود – فرآیندی که در آن نفتکشها از “ناوگانهای سایه” مخفیانه نفت را به کشتیهای واسطه منتقل میکنند – تا منشا آن پنهان شود.
“اریکا داونز”، محقق ارشد مرکز سیاست انرژی جهانی در دانشگاه کلمبیا، سال گذشته در شهادت خود به کنگره آمریکا گفت که صادرات نفت مالزی به چین از 5400 بشکه در روز در سال 2015 به 1.4 میلیون بشکه در روز در سال 2024 افزایش یافته است که بسیار بیشتر از تولید داخلی این کشور است. او افزود که نفت خام تحت تحریمهای ایالات متحده و سایر کشورهای غربی حدود یک پنجم کل واردات نفت چین در سال 2024 را تشکیل میدهد.
“ریچارد برونز”، رئیس ژئوپلیتیک در شرکت مشاوره انرژی “اسپکتس”، گفت: حتی اگر نفت ونزوئلا همچنان به چین صادر شود، مداخله ایالات متحده یک “تحول ژئوپلیتیکی معنادار” برای پکن بود زیرا ایالات متحده “نفوذ خود را بر این صنعت اعمال خواهد کرد.”
ایالات متحده روز چهارشنبه اعلام کرد که به دنبال کنترل “نامحدود” فروش نفت ونزوئلا خواهد بود و درآمد حاصل از آن را به شرکتهای آمریکایی اختصاص داده و این کشور را به روی گروههای خدمات نفتی ایالات متحده باز خواهد کرد.
پالایشگاههای دولتی چین مانند “پتروچاینا”، در پی تحریمهای آمریکا، خرید نفت ونزوئلا را تا حد زیادی متوقف کرده بودند، اگرچه شرکت نفت دولتی کاراکاس، PDVSA، هنوز تحت قراردادهای وام در ازای نفت، به چین بدهکار است.
اما پالایشگاههای مستقل چینی، که به عنوان “قوری” شناخته میشوند، همچنان به دریافت نفت ونزوئلا و همچنین نفت خام تحریمشده از ایران و روسیه ادامه دادهاند. این اپراتورها حدود یک چهارم از کل ظرفیت فرآوری نفت خام چین را تشکیل میدهند.
به گفته تحلیلگران، این امر آنها را به شدت در معرض خطر مداخله ایالات متحده قرار داده است.
در 5 سال گذشته، واردات نفت خام از ایران توسط چین تقریبا 3 برابر شده و به 1.4 میلیون بشکه در روز رسیده است که بیش از 13 درصد از کل محمولههای دریایی این کشور را تشکیل میدهد.
برونز گفت هرگونه توقف جریان نفت ایران “برای همه واردکنندگان نگرانکننده خواهد بود و چین بزرگترین واردکننده نفت خام در جهان است.”
از دست دادن نفت تخفیفدار ایران، پالایشگاههای قوری چین را مجبور میکند تا به منابع گرانتری مانند عربستان سعودی، برزیل یا غرب آفریقا روی آورند. شو از موسسه کپلر گفت، افزایش هزینهها باعث ایجاد آشفتگی در صنعت نفت چین خواهد شد، زیرا پالایشگاهها شروع به ضرردهی میکنند.
این واقعا بدترین سناریوی ممکن است – هیچکس واقعا نمیخواهد به آن فکر کند زیرا اگر چنین اتفاقی بیفتد، احتمالا بسیاری از پالایشگاههای قوری چین باید تعطیل شوند.
برونز خاطرنشان کرد که چین به طور پیوسته در حال ایجاد یک ذخیرهگاه برای اطمینان در برابر اختلالات ژئوپلیتیکی بوده است. وی گفت که موقعیت غالب چین در بازار – و همچنین عرضه بیش از حد نفت خام در سال جاری که فشار نزولی بر قیمتها وارد کرده است – همچنین به پکن درجهای از محافظت در برابر اختلالات ژئوپلیتیکی را ارائه میدهد.
به گفته داونز، تاسیسات ذخیرهسازی استراتژیک و تجاری روی زمینی و زیر زمینی چین میتوانند نفت خام کافی را برای پوشش 183 روز واردات در سطح 2024 نگه دارند.
برونز گفت: “چین مسیرهای خط لوله و واردات دریایی دارد، بزرگترین مشتری روسیه است و برای اکثر صادرکنندگان خاورمیانه، چین اولویت آنهاست. چین احتمالا در صف خرید بسیاری از تامینکنندگان قرار خواهد گرفت.”
با این حال، برخی از تحلیلگران در مورد تمایل ترامپ برای اقدام قاطع علیه ایران ابراز تردید کردند.
“کوی شوجون”، استاد دانشکده مطالعات بینالملل و معاون رئیس دانشکده حکومت جهانی در دانشگاه “رنمین” چین، گفت: “در ونزوئلا، اوضاع مانند ساختمانی است که از قبل پوسیده است – وقتی در شرف فروپاشی است، فقط آن را هل دهید. هزینه آن بسیار کم است.”
او گفت: “اگر ایران روزی به آستانه فروپاشی برسد، ایالات متحده و اسرائیل نیز ممکن است آن را هل دهند، اما قبل از اینکه به آن نقطه بحرانی برسد، ایالات متحده عجولانه مداخله نخواهد کرد.”/عصر ایران
